Ríkissaksóknari gerði alvarlegar athugasemdir við málsmeðferð lögreglu á kæru gegn lögreglumanni - Fyrndist í kjölfar aðgerðaleysis
Fréttin byggir á nýbirtri ákvörðun nefndar um eftirlit með lögreglu og niðurstöðu ríkissaksóknara í máli þar sem kæra á lögreglumann fyrir húsbrot fyrntist í höndum lögreglu. Frumgögnin eru rakin þétt, dagsetningar og lagagreinar tilgreindar, og svör lögreglunnar á höfuðborgarsvæðinu birt. Sjálfstæð heimildavinna umfram skjalið er hins vegar engin.
Burðarásinn er frumgagn: ákvörðun nefndar um eftirlit með lögreglu og niðurstaða Sigríðar Friðjónsdóttur ríkissaksóknara, sem er nafngreind. Tímalínan er skýr og sannreynanleg fyrir lesanda sem vill fletta ákvörðuninni upp, lagagrundvöllurinn tilgreindur (231. grein hegningarlaga, tveggja ára fyrningarfrestur) og lykilorðalagið um ámælisverðar tafir birt í beinni tilvitnun í stað endursagnar. Það er réttur frágangur á svona máli.
Sjónarmið lögreglunnar komast að, en aðeins í þeim búningi sem nefndin fékk þau. Blaðamaðurinn virðist ekki hafa sett sig sjálfur í samband við lögreglustjóraembættið, lögmann kvartanda né nefndina til að spyrja að afleiðingum: hvað þýðir „þóknanleg meðferð“ í reynd, og hefur sambærilegum málum fjölgað? Frétt sem hvílir alfarið á einu skjali segir það sem skjalið segir, ekki meira.
Framsetningin er að mestu hlutlæg, en innskotið „minna ber á í þessu samhengi“ er ritstjórnarleg áhersla sem hefði mátt láta lesandanum eftir. Fyrirsögnin er þó ekki ýkt; hún endurspeglar orðalag ríkissaksóknara. Kærði er ónafngreindur, sem er rétt ákvörðun í máli sem var fellt niður.
