Heimatilbúinn vandi
Ritstjórnarleiðari Viðskiptablaðsins um fjárlagafrumvarpið, þar sem efnahagsstjórn ríkisstjórnarinnar er sögð hafa beðið skipbrot. Rökin eru borin fram með óvenju þéttum tölum: verðbólgu, stýrivöxtum, hallatölum, forsenduákvæðum kjarasamninga og eigin Gallup-könnun blaðsins. Á móti er lykilrökfærslan um „heimatilbúinn vanda“ látin standa án þess að aðrar skýringar séu vegnar.
Greinin er birt sem ritstjórnarleiðari, og hún er óvenju tölufróð fyrir slíkt efni. Verðbólgutala, stýrivextir, samdráttur landsframleiðslu og halli hins opinbera eru allt stærðir sem lesandi getur gengið að, og tilvísunin í peningastefnunefnd Seðlabankans um áhrif gjaldskrárhækkana er raunverulegur stuðningur við kjarnafullyrðinguna. Umfjöllunin um forsenduákvæði kjarasamninga og hvernig slík mál hafa verið leyst áður er einfaldlega gagnleg upplýsingagjöf.
Svo kemur brestur í rökfærslunni. Leiðarinn hrósar ekki hallalausum fjárlögum heldur fordæmir aðferðina, en nefnir hvergi hvar draga eigi saman í staðinn. Krafan um lægri álögur og jöfnuð í ríkisfjármálum samtímis er látin hanga í lausu lofti, og það er einmitt þarna sem höfundur skuldar lesandanum svar.
Eigin könnun blaðsins er notuð sem lokahnykkur án úrtaksstærðar, dagsetningar eða spurningaorðalags, og hlutfall þeirra sem tóku ekki afstöðu er ekki gefið. Fullyrðingin um að vandinn sé „að miklu leyti heimatilbúinn“ er sett fram sem staðreynd, þótt ytri skilyrði séu aldrei vegin á móti. Fast rökfært en einhliða.
