ruv.is
2026-08-07 18:11
Laxar sem stangveiðimenn sleppa í Laxá geta endað í netum í Skjálfanda
Greinin fjallar um silunganetaveiði í Skjálfandaflóa og áhrif hennar á laxastofna og fugla. Hún byggist nánast alfarið á sjónarmiðum formanns Veiðifélags Laxár í Aðaldal og Landssambands veiðimanna, en enginn er talað við af hálfu netaveiðimanna eða sveitarfélagsins.
Einkunn Vitans: 5/10
Mat Vitans
Frétt um netaveiði í Skjálfanda byggist á einum viðmælanda sem er forsvarsmaður stangveiðihagsmuna. Enginn er talað við af hinni hliðinni.
Gagnrýni Vitans
Greinin er í raun eins konar málsvörn fyrir stangveiðifélagsmenn, þótt hún sé birt sem ritstjórnarefni. Jón Helgi Björnsson, sem er bæði formaður veiðifélagsins og Landssambands veiðimanna, er eini nafngreindi viðmælandinn og sjónarmið hans ráða ferð. Hvorki er leitað til netaveiðimanna sem halda leyfin né til sveitarfélagsins sem selur þau, þrátt fyrir að báðir aðilar séu nefndir beint í fréttinni. Fiskistofa kemur fyrir í miðluðu orðalagi Jóns Helga en ekki sjálfstætt. Þetta er verulegt jafnvægisleysi í frétt sem varðar stjórnsýslu, atvinnuhagsmuni og náttúruvernd í senn. Þar að auki er fjárhagslega samhengið sett upp á þann hátt að tekjur af netaveiðileyfum eru bornar saman við tekjur af stangveiði, sem er augljóslega í þágu stangveiðihagsmuna, án þess að viðurkennt sé að þetta er einnig sjónarmið aðila sem hefur beina fjárhagslega hagsmuni í málinu. Jafnframt er fullyrðingin um „130 þúsund krónur á ári" eignuð „fréttastofu" án skýrrar heimildar. Gott er að blaðamaður hafi farið á vettvang og staðfest framvindu málsins, en einhliða framing dregur verulega úr trúverðugleika greinarinnar sem hlutlausrar fréttar.
