Ekki fundið fyrir jafn miklum áhuga á Íslandi nema í krísuástandi
Greinin fjallar um aukinn áhuga erlendra fjölmiðla á fyrirhugaðri þjóðaratkvæðagreiðslu um ESB-aðildarviðræður og fjölmiðlastöð Íslandsstofu. Hún byggir nær alfarið á einum heimildarmanni, fagstjóra Íslandsstofu, og veitir engin sjálfstæð sjónarhorn eða samhengi.
Greinin er í raun viðtal við einn heimildamann: Álfrúnu Pálsdóttur hjá Íslandsstofu. Hún lýsir áhuga erlendra blaðamanna og starfsemi fjölmiðlastöðvar, en allar fullyrðingar um umfang áhugans, fjölda miðla og samanburð við eldgos og hrun koma úr sama munni. Enginn utanaðkomandi gerir grein fyrir því hvort þetta sé raunverulega sérstakt; hefði verið einfalt að nefna fjölda blaðamanna við aðrar stórar fréttir til samanburðar eða leita til erlends fréttaritara. Framsetningin gæti jafnvel lesist sem kynningarefni fyrir Íslandsstofu frekar en sjálfstæð fréttaflutningur. Þá er fréttaverðmæti takmarkað: hún segir að erlendir miðlar komi, en bætir litlu við umfram það sem Íslandsstofa vill koma á framfæri. Fyrir ritstjórnarefni vantar sjálfstætt mat blaðamanns.
