Óviðunandi að ákveðnir hópar barna búi enn við svo mikið úrræðaleysi
Greinin fjallar um nýja skýrslu Ríkisendurskoðunar sem gagnrýnir innleiðingu farsældarlaga og bendir á að viðkvæmir hópar barna skorti enn þjónustu. Byggt er nánast eingöngu á skýrslunni sjálfri, með tilvísunum í svör ráðuneyta og stofnana sem birtast í henni. Engin sjálfstæð viðtöl eða viðbrögð frá ráðherrum eða hagsmunaaðilum eru í greininni.
Skýrsla Ríkisendurskoðunar er traust heimild og greinin nýtir hana vel: tillögurnar sex eru raktar, svör ráðuneyta nefnd og beinar tilvitnanir úr skýrslunni gefnar upp. Þetta er í grunninn ágæt fréttaskýrsla um opinbert skjal. Veikleikarnir eru þó tveir og skýrir. Í fyrsta lagi er greinin nánast endursögn á skýrslunni, þar sem blaðamaðurinn bætir lítilli sjálfstæðri heimildaöflun við. Ekkert viðtal er tekið við ráðherra, talsmenn ráðuneyta, fagfólk á vettvangi eða hagsmunasamtök barna; svör ráðuneytanna koma eingöngu úr skýrslunni sjálfri en ekki úr sjálfstæðri fyrirspurn blaðamanns. Slík viðbót hefði gefið lesandanum dýpri mynd og gert greinina að frumfrétt frekar en útdrætti. Í öðru lagi er framsetningin nokkuð einhliða: fyrirsögnin tekur beint upp orðalag Ríkisendurskoðunar og gefur þannig í skyn að niðurstöðurnar séu óumdeilanlegar staðreyndir. Svör menntamálaráðuneytisins, sem nefnd eru stuttlega, fá mun minna rými en gagnrýnin, og enginn aðili fær tækifæri til að setja niðurstöðurnar í samhengi eða andmæla þeim. Þrátt fyrir þessa galla er greinin vel byggð upp, tilvísanir eru skýrar og heimildagæði góð; skýrslan er opinbert skjal sem lesandinn getur sannreynt.
