Skatturinn neitaði að viðurkenna reikninga fíkla sem borguðu ekki skatta

Greinin er vel unnin dómsfrétt sem byggir á skýrt tilgreindum heimildum: dómi Héraðsdóms Reykjavíkur, úrskurði yfirskattanefndar og framburði aðila fyrir dómi. Upplýsingar um afstöðu héraðssaksóknara og skattrannsóknarstjóra eru einnig raktar, sem gefur lesandanum heildarmynd af málaferlum. Sérstaklega ber að nefna að blaðamaður náði í lögmann stefnanda sem staðfesti áfrýjun til Landsréttar, sem sýnir sjálfstæða fréttaöflun umfram það að endursegja dóminn. Jafnvægi er viðunandi að því leyti að sjónarmið stefnanda koma fram, bæði í lýsingu á kröfum og framburði undirverktakanna, þótt sjónarhorn ríkisins og dómara fái meiri pláss, sem er eðlilegt þegar stefnandi tapar máli. Smávægilegur veikleiki er að ekki er rætt við forsvarsmenn Stofulindar eða Nagga sjálfra til að fá bein viðbrögð þeirra við dóminum, heldur aðeins við lögmanninn. Einnig má benda á að fyrirsögnin notar orðið „fíkla" sem er frekar óformlegt og gæti talist dæmandi í garð þeirra sem koma við sögu; þar hefði nákvæmari og hlutlægari fyrirsögn verið faglegri. Að öðru leyti er greinin vel skipulögð, rökrétt framsett og gefur lesandanum skýra mynd af þessu flókna skattamáli.