Sannfærð um að „skapandi lausnir“ finnist í eins til tveggja ára aðildarviðræðum

Greinin byggist nánast algjörlega á efni sem birt var annars staðar: viðtölum í Politico og Financial Times. Þetta er ekki eigin fréttaöflun heldur endursögn á heimildaefni annarra fjölmiðla. Slíkt er ekki óeðlilegt þegar erlendir fjölmiðlar birta viðtöl við íslenska ráðamenn, en blaðamaðurinn bætir litlu við umfram samantekt. Jákvætt er að heimildir eru skýrar og nafngreindar: Marta Kos, Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir og Samtök fyrirtækja í sjávarútvegi. Framsetningin er að mestu hlutlaus en hallar lítillega í þá átt að aðildarviðræður séu framkvæmanlegar og jákvæðar, þar sem gagnrýnisraddir koma fyrst fram í lokahluta greinarinnar í formi SFS-greiningarinnar. Hefði styrkt greinina að fá sjálfstætt mat fræðimanns eða gagnrýnni rödd inn í meginhlutann, til dæmis um hversu raunhæft eins til tveggja ára tímarammi sé. Fullyrðingin um að „talið [sé] líklegt" að Ísland og Svartfjallaland verði fullgild samtímis er óstudd; ekki er greint frá því hver telji það líklegt.