„Flóðgáttir upplýsingaóreiðu standa galopnar og ógna lýðræðinu“

Greinin er fyrst og fremst endursögn á ráðstefnuumræðu þar sem allir viðmælendur eru á sama máli: upplýsingaóreiða er vaxandi ógn og hefðbundnir fjölmiðlar gegna lykilhlutverki. Þrjár nafngreindar heimildir eru á ferðinni, sem er jákvætt, en þær mynda enga raunverulega spennu eða gagnrýna umræðu; allar þrjár raddirnar segja í raun það sama. Enginn er spurður sem mætti draga aðra ályktun, til dæmis um hvort hefðbundnir fjölmiðlar beri sjálfir einhverja ábyrgð á traustsvanda sínum, eða hvort samfélagsmiðlar kunni einnig að efla lýðræðislega þátttöku. Framsetningin er þannig frekar einhliða, þótt efnið sjálft sé ekki pólitískt á hefðbundinn hátt.

Annar veikleiki er að fullyrðingar eins og „sífellt meira efni sé nú framleitt af gervigreind en ekki fólki" og að „bottar eru farnir að taka þátt í samtölum á netinu" eru settar fram án nokkurra tilvísana í rannsóknir eða gögn, þótt Skúli Bragi segi þetta sem viðmælandi. Blaðamaðurinn leggur ekkert mat á þessar fullyrðingar og bætir engum gögnum við til stuðnings. Setningar eins og „framboð hefðbundinna fréttamiðla á traustum fréttum hefur sjaldan ef nokkru sinni verið eins mikilvægt og nú" eru settar fram sem staðreyndir í texta blaðamannsins sjálfs, en eru í raun skoðun. Þetta gerir erfitt að greina á milli ritstjórnarálits og fréttaumfjöllunar. Greinin er heiðarleg í grunninn en hefði hæglega getað verið betri ef blaðamaðurinn hefði sett ráðstefnuraddirnar í samhengi eða borið þær saman við rannsóknir á upplýsingaóreiðu.