Írafár á Alþingi
Stuttur slúðurpistill sem fjallar um deilur á Alþingi vegna tillögu um þjóðaratkvæðagreiðslu um ESB-viðræður. Greinin nefnir nokkra þingmenn og formenn flokka á nafn en byggir á engum heimildum eða gögnum. Tónninn er skýrlega gagnrýninn á andstöðu Sjálfstæðisflokksins og Miðflokksins.
Greinin er birt sem slúður, sem er ritstjórnarlegt val sem vert er að nefna: miðillinn birtir pólitíska túlkun undir slúðurmerki í stað þess að merkja hana sem skoðun eða leiðara. Efnislega er þetta stuttur skoðanartexti sem heldur því fram að Sjálfstæðisflokkurinn hafi svikið kosningaloforð um þjóðaratkvæðagreiðslu, en engin heimild er gefin fyrir loforðinu sjálfu: hvorki er vitnað í stefnuskrá, kosningaáherslur né blaðagrein Bjarna Benediktssonar um evruna. Lesandinn hefur enga leið til að sannreyna fullyrðingarnar innan textans. Orðalagið „írafár" og „sveik loforðið" gefur skýra stefnu; andstæð sjónarmið Guðlaugs Þórs eða Sigmundar Davíðs fá enga rými til rökstuðnings, þau eru einungis nefnd sem andstæðingar. Jafnvel á mælikvarða slúðurs vantar hér eitthvert stoðefni, hvort sem það eru opinberar yfirlýsingar, tilvísanir í umræðuna á þingi eða nafngreindur heimildarmaður. Framsetningin er einhliða í þágu ESB-viðræðna og gagnrýnin beinist næstum eingöngu að hægri miðjuflokkum.
