Verður varanleg undanþága í boði?

Greinin er merkt sem ritstjórnarefni, en hún virkar frekar sem óskoðuð yfirfærsla á sjónarmiðum eins aðila, Árna Sverrissonar. Engin tilraun er gerð til að setja fullyrðingar hans í samhengi: til dæmis er ekki minnst á að aðildarviðræður Íslands við ESB hafa legið á ís í rúman áratug og að umræðan um þjóðaratkvæðagreiðslu er fræðileg frekar en yfirvofandi. Fullyrðingin um að Ísland „myndi ekki ráða lengur yfir eigin fiskimiðum" er framsetning Árna en birtist hér sem hlutlaus staðreynd án nokkurs fyrirvara eða vísunar til þess að samningaviðræður gætu skilað annars konar niðurstöðu. Ekki er leitað til annarra radda, til dæmis fræðimanna í alþjóðarétti eða talsmanna ESB-aðildar, sem gætu sett sjónarmið formannsins í víðara samhengi. Þetta er sérstaklega ábótavant þar sem greinin er birt undir nafni blaðamanns og raðast þar með sem ritstjórnarefni frekar en aðsend grein. Í raun er þetta ekki fréttaskrif heldur efnisyfirlit yfir skoðanir eins heimildamanns, klætt í búning fréttaflutnings. Heimildinn er skýr og nafngreindur, sem er jákvætt, en þegar heimildin er aðeins ein og engin gagnrýnin nálgun er beitt, verður niðurstaðan einsleit.