Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það?
Skoðanagrein á Vísi þar sem eftirlaunaverkfræðingur greinir fjárhagsstöðu Icelandair, eignarhald og mögulega þróun gengis með sviðsmyndum. Talnagrunnurinn er óvenju þéttur og höfundur lýsir yfir hagsmunaleysi, en inn á milli eru alvarlegar fullyrðingar sem ekkert styður.
Greinin er birt sem skoðanaskrif og dæmist á rökgæði. Talnagrunnurinn er sterkari en gengur og gerist: tekjur annars ársfjórðungs, EBIT, eldsneytiskostnaður, eiginfjárhlutfall, lausafé og eignarhlutir einstakra lífeyrissjóða eru allt stærðir sem lesandi getur flett upp í uppgjöri og hluthafalista, jafnvel þótt höfundur vísi hvergi beint í skjölin. Yfirlýsingin um að hann eigi engin bréf er til fyrirmyndar.
Því verra er að höfundur spillir eigin verki undir lokin. Fullyrðingin um að „spillingin í fjármálakerfinu“ gæti keyrt gengið upp í sýndarviðskiptum til að blekkja lífeyrisþega er ásökun um markaðsmisnotkun án nokkurs rökstuðnings. Sama gildir um að gengi krónunnar sé rangt skráð „einmitt til að bjarga félögum eins og Icelandair“.
Fleira stenst illa skoðun. Glitnir er nefndur sem stór eigandi en kemur hvergi fram í eignarhaldsupptalningunni sjálfri. Setningin um Vanguard og 80% íslenskt eignarhald gengur ekki upp innbyrðis. Loks er forstjórinn sagður þaulsetinn og hugmyndasnauður án þess að eitt einasta dæmi fylgi. Greining sem byrjar á tölum og endar á dylgjum tapar trúverðugleika sínum á leiðinni.
