Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið?
Skoðanagrein varaþingmanns Framsóknar sem notar niðurstöður þjóðaratkvæðagreiðslunnar um ESB sem tilefni til að ræða gjá milli höfuðborgarsvæðis og landsbyggðar. Röksemdafærslan er skýr og myndmálið hnitmiðað, en burðarfullyrðingin um búsetuskiptingu atkvæða er sett fram án nokkurra talna.
Greinin er birt sem skoðanaefni og höfundur gefur stöðu sína strax upp: varaþingmaður Framsóknar í Norðausturkjördæmi. Það er rétt gert og lesandinn getur vegið textann í því ljósi.
Veikasti hlekkurinn er sá sem allt hvílir á. Höfundur fullyrðir að landakortið hafi skipst „jafn skýrt eftir búsetu" en nefnir hvorki hlutfall, kjördæmi né sveitarfélag. Þetta eru opinberar kosningatölur sem hefði verið einfalt að vísa til, og ein setning með raunverulegum tölum hefði breytt tilfinningaþrunginni staðhæfingu í rökstudda greiningu. Sama gildir um niðurskurð Vegagerðarinnar á almenningssamgöngum: fullyrðingin er ekki sannreynanleg innan greinarinnar sjálfrar. Tilvísunin í byggðaáætlun ríkisins er hins vegar staðfest heimild sem lesandi getur flett upp.
Hugmyndalega er greinin heiðarleg. Höfundur varar beinlínis við því að afgreiða afstöðu annars hvors hópsins sem sérvisku og gerir sjálfur lítið úr brauðtertunni sem táknmynd. Á móti kemur að engin mótbára er tekin til skoðunar, til dæmis að opinber útgjöld á íbúa séu víða hærri utan höfuðborgarsvæðisins. Sannfærandi pistill, betur studdur með tölum.
