Móttaka hælisleitenda og flóttafólks kostaði Hafnarfjörð yfir 4,3 milljarða á fimm árum – Segir bæinn bera ósanngjarna byrði

Stærsta vandamálið er algjört jafnvægisleysi. Greinin snýst um gríðarlegar fjárhæðir í opinberri þjónustu, en eini raddinn sem heyrist er Einar Geir Þorsteinsson, oddviti Miðflokksins. Meirihluti bæjarstjórnar fær enga rödd; ríkisstjórnin, sem ber ábyrgð á hælisleitendamálum, er ekki beðin um viðbrögð. Enginn embættismaður eða sérfræðingur fær að meta tölurnar, setja þær í samhengi við aðrar sveitarfélög eða útskýra hvaða endurgreiðslur ríkisins koma á móti. Gögnin eru sögð koma „frá bænum" en enginn starfsmaður bæjarins staðfestir þau eða túlkar þau. Tilfinning lesandans er óhjákvæmilega sú að bæjarbúar beri gríðarlega byrði, en hvort sú mynd sé raunhæf er ómögulegt að meta án samanburðar eða andsvara. Framsetningin er að auki umvegin kosningaauglýsing. Persónuleg frásögn Einars af ofbeldi á fótboltavelli tengist ekki fjárhagsgögnunum en gefur efninu tilfinningalega þyngd. Setningin „allt þetta eru bara útgjöld vegna þjónustu við hælisleitendur" er fullyrðing sem stendur án mótvægis, á meðan lesandinn fær ekki upplýsingar um hvernig Hafnarfjörður ber saman við önnur sveitarfélög. Greinin er gefin út sem ritstjórnarefni en er í raun endursögn á viðtali sem tekið var af öðrum miðli, Brotkast.is, sem lesandinn þarf áskrift að til að sjá í heild. Heimildakeðjan er þannig veik: Nútíminn endursegir efni af greiddum miðli, byggir á gögnum sem einn stjórnmálaflokkur leggur fram, og sækir ekkert til óháðra aðila. Þetta er dæmigerð einhliða umfjöllun sem gæti auðveldlega villt lesandanum sýn.