Inga: Börnin hafa beðið of lengi

Greinin lesist eins og tilkynning frá ráðuneytinu frekar en sjálfstæður fréttaflutningur. Inga Sæland er nánast eini röddin í fréttinni og fær rúm til að setja fram málstað sinn ítrekað, bæði um ágæti breytinganna og gagnrýni á fyrra kerfi, án þess að nokkur annar aðili komi beint til sögu með tilvitnun. Fullyrt er að „gott samtal" hafi átt sér stað við Kennarasamband Íslands og fleiri hagsmunaaðila, en enginn fulltrúi þeirra fær að tjá sig beint; lesandinn verður að treysta mati ráðherra á afstöðu kennaranna. Þetta er verulegur veikleiki í svo mikilvægri menntamálafrétt. Ekki er leitað til fræðimanna í menntavísindum eða skólastjórnenda sem gætu lagt mat á hvort tölukvarði leysi í raun það ósamræmi sem ráðherra lýsir. Þá er staðhæfing um að einstaka skólar séu með yfir helming af sínum nemendum með A ekki studd með tilvísun í tiltekna rannsókn eða gagnasafn, þótt hugsanlegt sé að slík gögn liggi fyrir á vegum ráðuneytisins. Framsetningin er hlutlaus að ytra borði en verður í reynd einhliða þar sem ráðherra fær bæði að greina vandann og leggja til lausnina án nokkurrar mótvægisraddar. Blaðamaður hefði átt að hringja í a.m.k. einn kennara, formann KÍ eða menntavísindamann og birta þeirra sjónarmið til að réttlæta fréttaformið.