Alvarlegt að kyrkingarnar séu ekki tengdar ofbeldi

Greinin nýtir tvær nafngreindar heimildir frá ólíkum stofnunum, Bjarkarhlíð og lögreglu, sem gefa henni ákveðna breidd. Jenný Kristín Valberg er tilgreind sem teymisstýra Bjarkarhlíðar og orð hennar eru sett í samhengi starfs hennar, en fullyrðingin um að átak sem samsvarar því að opna kókdós geti valdið mælanlegum afleiðingum er sett fram sem staðhæfing án tilvísunar í rannsókn eða læknisvísindi. Þetta er veikleiki; lesandinn hefur enga leið til að sannreyna þá tilteknu læknisfræðilegu fullyrðingu. Lögreglufulltrúinn Marta Kristín Hreiðarsdóttir staðfestir gagnaleysi um tíðni kyrkinga og útskýrir hvers vegna, sem er gott. Á hinn bóginn er framsetning greinarinnar nokkuð einhliða; hún birtir eingöngu sjónarmið þeirra sem starfa við ofbeldisforvarnir og heimilisofbeldi, án þess að gefa til kynna að önnur fagleg sjónarmið kunni að vera til staðar, til dæmis frá bráðamóttöku eða réttarlæknisfræði. Greinin er þó stutt og fréttatengd, og það dregur úr þörf á ítarlegu jafnvægi. Heilt yfir er þetta almennileg fréttaskrif sem sinna grunnverkefninu sæmilega.