„Mjög gott að við höfum náð að slíðra sverðin“

Stærsti veikleiki þessarar greinar er einhliða uppbygging heimilda. Eyþór Harðarson er í raun eina rödd greinarinnar og fær að ramma inn alla frásögnina: klofningurinn sé liðin tíð, sameiningin sé „fagnaðarefni" og allir séu komnir „heilshugar saman". Blaðamaðurinn nefnir sjálfur að „ekki voru allir jafn ánægðir" og að „hitafundur" hafi verið haldinn í fulltrúaráði, en enginn af þeim sem voru ósáttir fær að tjá sig. Íris Róbertsdóttir sjálf kemur hvergi að máli þrátt fyrir að vera bæjarstjóraefni og lykilpersóna sögunnar. Ekkert sjónarmið kemur frá Eyjalistanum né Miðflokknum, sem þó keppa í sömu kosningum og myndu væntanlega hafa eitthvað um málið að segja. Samhengisfræðslan um atburði frá 2018 er ágæt og gefur lesendum grunn til að skilja stöðuna; sérstaklega er gagnlegt að nefna sex atkvæða muninn og sögu meirihlutasamstarfsins. Vísað er í viðtal sem birtist í „Ísland í dag" sem uppsprettu tilvitnana Eyþórs, sem er gagnsætt um uppruna efnisins en dregur jafnframt úr upprunaleika fréttaritarinnar. Greinin virðist að verulegu leyti vera endursögn á því viðtali, auðguð bakgrunnslýsingu. Þetta er hefðbundin frétt af sveitarstjórnarpólitík, ekki ígrundandi greining, og hefði náð betri einkunn ef annaðhvort Íris, andstæðingur innan flokksins eða fulltrúi samkeppnislista hefði fengið að svara.