Sóun á al­manna­fé í stað upp­byggingar

Greinin er skoðanagrein og kosningaefni, og ber að meta sem slíka. Gagnsæið er í lagi: höfundur er auðkennd sem frambjóðandi í 3. sæti á lista Flokks fólksins, svo lesandinn veit hvaðan vindurinn blæs. Fullyrðingin um að borgin greiði 32 milljónir króna á ári í leigu á brautum í Keiluhöllinni er lykilstaðhæfing greinarinnar, en hún er sett fram án nokkurrar heimildar; lesandi getur hvorki staðreynt upphæðina né forsendur hennar. Sama á við um þá fullyrðingu að sömu fjármunir myndu duga til uppbyggingar eigin aðstöðu, sem er verulega einföldun á kostnaðargreiningu sem ekki er rökstudd frekar. Þótt röksemdafærslan sé skýr og markviss er hún einhæf: ekkert er vikið að sjónarmiðum borgaryfirvalda, ástæðum núverandi fyrirkomulags eða mögulegu andsvari þeirra sem bera ábyrgð. Sem skoðanagrein þarf hún ekki endilega jafnvægi, en rökstuðningurinn hefði orðið trúverðugri ef höfundur hefði vísað í opinber gögn eða fjárhagsáætlanir til stuðnings tölum sínum. Árangur keiluíþróttafólks, eins og bronsverðlaun á Evrópumóti í Berlín, er áhugavert dæmi en ekki staðfest með heimild. Greinin gegnir fyrst og fremst hlutverki kosningaáróðurs og er ekki ætluð sem greinandi blaðamennska.