Sigríður Dögg og Sigmar skamma Snorra: „Algjörlega óþolandi og ólíðandi“
Fréttin tekur saman viðbrögð við orðum Snorra Mássonar um fréttamenn RÚV á Alþingi, byggð á ræðu í þinginu og Facebook-færslum þriggja nafngreindra manna. Allar heimildir eru nafngreindar og Snorri fær að svara ítarlega. Ekkert eigið upplýsingaöflun er hins vegar sjáanleg; efnið er nær alfarið endurbirting opinberra færslna.
Heimildakeðjan er í sjálfu sér skýr: ræða Snorra er sannreynanleg í þingskjölum og útsendingu Alþingis, og færslur Sigríðar Daggar, Sigmars og Snorra sjálfs eru nafngreindar og rétt eftir hafðar. Að Snorri fái lengsta og síðasta orðið er ekki smáatriði; í ágreiningsmáli af þessu tagi er það rétt handtak.
Vinnan endar þó þar sem hún gæti hafist. Ekki er hringt í neinn, ekki spurt hvort Snorri hafi frekari dæmi um þá „pólitísku spillingu“ sem hann segir viðgangast, og ekki leitað til RÚV eða fréttastjóra um svör við ásökun sem snýr að starfsheiðri tiltekins vinnustaðar. Fullyrðing Sigmars um tæpar tvær milljónir í mánaðarlaun er borin fram án þess að blaðamaður staðreyni hana, þótt þingfararkaup sé opinbert og auðsótt.
Fyrirsögnin „skamma Snorra“ og lýsingin á Jóni Axel sem „útvarpsmanninum góðkunna“ eru óþörf ritstjórnarleg blæbrigði í frétt sem að öðru leyti heldur sig við tilvitnanir. Setningin „nokkrir hafa þó komið Snorra til varnar“ er sömuleiðis óstaðfest; aðeins einn er nefndur.
Þetta er nothæf samantekt á opinberri þrætu, en samantekt er allt sem hún er.
