Sam­keppnis­mál hanga enn yfir Lands­virkjun

Greinin er merkt sem ritstjórnarefni og ber einkenni greinandi yfirlitsfrétta frekar en hreinnar skoðunargreinar. Aðalheimildin er árshlutareikningur Landsvirkjunar fyrir fyrsta ársfjórðung, sem er opinbert skjal og þar með sannreynanleg heimild. Þetta er styrkleikaatriði: lesandinn getur leitað upp frumskjalið og borið saman. Tölulegar fullyrðingar, eins og sektin upp á 1,4 milljarða króna og framleiðslusamdráttur Norðuráls um tvo þriðju, eru tengdar við nafngreindar stofnanir og fyrirtæki, sem eykur trúverðugleika. Hins vegar er veikleikinn sá að greinin byggist nær alfarið á frásögn Landsvirkjunar sjálfrar í eigin árshlutareikningi. Hvorki Samkeppniseftirlitið né ESA fá beint til máls, og enginn utanaðkomandi sérfræðingur eða hagsmunaaðili er spurður um mat á áhrifum málanna. Þetta er athyglisvert þar sem greinin gengur lengra en að referera skjalið: hún túlkar málaflokkana og setur þá í samhengi við raforkumarkað og orkuskipti. Slík túlkunarvinna krefst annarra sjónarhorna til að standast sem ritstjórnargreining. Framsetningin er þó yfirveguð og beitir ekki einhliða orðalagi; greinin dregur ekki ályktanir um sekt en bendir á þýðingu málanna, sem er eðlileg nálgun. Einnig er rétt að gefa greininni heiður fyrir að flokka og útskýra ólík mál á aðgengilegan hátt. Heilt á litið er þetta hæfilega vel unnin samantekt á opinberum gögnum, en hefði hæglega getað verið efld með a.m.k. einni sjálfstæðri rödd.