Við viljum ekki Sæbrautarstokk í nýja nefnd

Sem skoðanagrein er eðlilegt að hún sé einhliða og beri skýrt pólitískt boðskap. Höfundur gefur sig fram sem frambjóðandi Samfylkingarinnar og það er gott gagnsæi. Rökin eru þó frekar einsleit: greinin endurtekur í raun sömu hugmyndina, að endurskoðun samgöngusáttmálans þýði tafir, án þess að glíma við rök andstæðinga á efnislegan hátt. Hún spyr til dæmis hvort Sjálfstæðisflokkurinn sé „virkilega tilbúinn" að fresta Sæbrautarstokknum, en útskýrir hvergi hvaða rök flokkurinn hefur fært fyrir endurskoðun, eða hvort kostnaðarforsendur hafi breyst. Orðræðuleg framsetning eins og „ekkert Strax í þeim pakka" er snjöll kjörorðanotkun en ekkur efnisleg. Tilvísanir í samgöngusáttmálann og ákvörðun borgarráðs eru sannreynanlegar og gefa lesandanum fótfestu, en greinin hefði styrkt rökstuðninginn með tölum um kostnað, tímaramma eða samanburði við fyrri tafir. Í heildina er þetta heiðarleg kosningaskrif sem segir skýrt hvaðan höfundur kemur, en rökvísin er grunn.