Hildur Björnsdóttir ræður för í borginni

Greinin nýtir nafngreinda heimildamenn vel: Hildur Björnsdóttir er beint tilvitnuð, og afstaða Ara Edwalds, Einars Þorsteinsson og Bjargar Magnúsdóttur er rakin, þótt ekki sé ljóst hvort þær upplýsingar komi úr beinum viðtölum við blaðamennina eða úr öðrum heimildum. Þetta skiptir máli vegna þess að greinin er gefin út undir nafni tveggja blaðamanna, sem gefur til kynna eigin fréttaöflun, en heimildarkeðjan er ekki alveg gagnsæ. Framsetningin er þó ekki hlutlaus fréttamennska heldur blandast greining og mat inn í textann. Setningin um að „nærri tveggja áratuga valdatíð Samfylkingarinnar í borginni er endanlega lokið" er túlkun sem er sett fram sem staðreynd, og orðalag eins og „ytri ágjafir og innri upphlaup undir sterkum borgarstjóra" felur í sér pólitískt mat á því hvernig stór meirihluti myndi nýtast. Engin rödd frá vinstri flokkum kemur að, ekki einu sinni til að lýsa sinni sýn á niðurstöðuna eða framhaldið. Greinin gefur sér einnig að allir „borgaralegir" flokkar séu eðlilegir samstarfsaðilar án þess að kanna hvort einstakir flokkar sjái það öðruvísi. Þetta veldur því að greinin lesist sem hægri-miðju greining á kosningaúrslitunum frekar en hefðbundin fréttagreining. Heilt yfir er efnið vel skipulagt og upplýsandi, en skýrari mörk á milli fréttar og greiningarefnis hefðu styrkt verkið.