Lyklavöld að nýju bókasafni Hafnarfjarðar sem enn er bókalaust afhent með viðhöfn rétt fyrir kosningar – „Sérstakt og tímasetningin mjög sérstök“ – „Þetta var ekki sett svona upp“

Greinin sker sig úr sem vel unnin staðbundin fréttamennska þar sem bæði meirihlutinn (bæjarstjóri Valdimar Víðisson) og minnihlutinn (Árni Rúnar Þorvaldsson, Samfylkingin) fá raunverulegt rými til að koma sjónarmiðum sínum á framfæri. Bæjarstjórinn fær tækifæri til að útskýra tímasetningu afhendingarinnar ítarlega, en fulltrúi minnihlutans gagnrýnir hana; þetta er raunverulegur jafnvægi í fréttaflutningi. Kostnaðarupplýsingarnar eru dregnar saman af minnisblaði sem lagt var fyrir bæjarráð, sem er sannreynanleg opinber heimild, og fréttamaðurinn bendir á takmarkanir upplýsinganna: að upprunalega áætlunin sé ekki tilgreind í minnisblaðinu og því sé erfitt að meta umfang framúrkeyrslu. Þessi gagnsæi um eigin takmarkanir er jákvætt. Framsetning fyrirsagnarinnar hallast nokkuð í gagnrýna átt; tilvitnun úr minnihlutanum er sett á oddinn og orðalag eins og „bókalaust" undirstrikar kaldhæðnina. Þetta er þó ekki ólöglegt í fréttamennsku, sérstaklega þar sem meginmálið gefur bæjarstjóra nægan vettvang til andsvara. Einn veikleiki er að ekki er rætt við forsvarsmenn Fjarðar sjálfa til að staðfesta fullyrðingu bæjarstjóra um að frumkvæðið hafi komið þaðan; þetta er lykilatriði í sögunni og hefði styrkst verulega ef óháð staðfesting lægi fyrir. Einnig vantar samhengi um sölu húsnæðisins á Strandgötu 1 til Verkalýðsfélagsins Hlífar, til dæmis söluverðið, en það er minna mál. Á heildina litið er þetta vel unnin sveitarstjórnarfrétt sem uppfyllir flest viðmið góðrar fréttamennsku.