Alþingi haft að háði og spotti
Þrír framkvæmdastjórar heilbrigðiseftirlita sveitarfélaga, sem sitja í stjórn hagsmunasamtaka þeirra, halda því fram að Umhverfis- og orkustofnun hafi sniðgengið lögbundinn forgangsrétt heilbrigðisfulltrúa þegar ráðið var í stjórnunarstöður. Þeir telja þetta dæmi um óvandaða stjórnsýslu ráðuneytisins og gagnrýna einnig undirbúning yfirfærslunnar.
Kjarni greinarinnar hvílir á túlkun sem höfundar nefna en ræða aldrei efnislega. Þeir viðurkenna sjálfir að stofnunin virðist telja að forgangsrétturinn nái ekki til stjórnunarstarfa. Samt vitna þeir hvorki í orðalag bráðabirgðaákvæðisins né í lögskýringargögn sem gætu skorið úr. Lesandinn fær því ekki að vega rökin sjálfur, þótt deilan snúist einmitt um það hvað ákvæðið segir.
Að öðru leyti er röksemdafærslan óvenju áþreifanleg miðað við skoðanagrein. Vísað er í tiltekna lagagrein, 7. gr. starfsmannalaga, tiltekna stofnun og nýlegar ráðningar sem lesandi getur sannreynt. Höfundar gera einnig skýra grein fyrir stöðu sinni í lokin, og það skiptir máli: þeir stýra einmitt þeim embættum sem breytingin snertir.
Veikari hlekkir eru staðhæfingin um að stöðurnar hafi „augljóslega“ orðið til við tilfærslu verkefna og fullyrðingin um hundruð óloknar reglugerðarbreytingar, sem hvorug er rökstudd. Ekki kemur heldur fram hvort heilbrigðisfulltrúar sóttu um störfin. Fyrirsögnin gengur jafnframt lengra en efnið stendur undir.
