Börn lenda í hótunum og beitt fjárkúgun á samfélagsmiðlum
Framhaldsfrétt RÚV af Kveiksþætti um kynferðisbrot gegn börnum á netinu. Rætt er við Indíönu Rós Ægisdóttur, kynfræðing hjá Jafnréttisskóla Reykjavíkur, og Drífu Snædal, talskonu Stígamóta, um tælingu, fjárkúgun og forvarnir. Bent er á fræðslumyndband og úrræði fyrir þolendur.
Strax í inngangi fullyrðir fréttin í eigin rödd að kynferðisofbeldi „færist stöðugt í aukana“ og að aðgengi að börnum hafi „aldrei verið auðveldara“. Þetta eru stórar fullyrðingar um þróun sem kalla á tölur, til dæmis frá lögreglu eða Barnahúsi, en engar eru nefndar. Viðmælendurnir sjálfir tala varlegar: Drífa segir aðeins að ofbeldi sé „ekki endilega að minnka“. Inngangurinn gengur þannig lengra en heimildirnar sem fréttin styðst við.
Viðmælendurnir eru báðir nafngreindir og hafa trúverðuga sérþekkingu. Fyrir þjónustu- og forvarnarfrétt af þessu tagi er ekki þörf á mótrödd, enda er efnið ekki umdeilt. Ein tilvitnun í Drífu stöðvast þó í miðri hugsun („þó að þú hittir aldrei viðkomandi en þú ert kannski plötuð í að senda myndir“), svo lesandinn fær aldrei niðurstöðu hennar. Þar bregst nákvæmni í tilvitnun.
Samfélagslögreglan er nefnd sem samstarfsaðili en ekki spurð um umfang eða fjölda mála, sem hefði gefið fréttinni fast land undir fótum. Einnig hefði mátt geta þess skýrar að RÚV á sjálft hlut að fræðslumyndbandinu sem fréttin kynnir. Gagnleg frétt fyrir foreldra, en þunn á gögnum.
