Hvert er pólitískt erindi Sjálfstæðisflokksins?
Stefán Hrafn Jónsson félagsfræðingur svarar skrifum Björns Bjarnasonar um tilvistargrundvöll Viðreisnar með því að snúa spurningunni að Sjálfstæðisflokknum. Hann rekur fylgistap flokksins frá 1999 og fer yfir helstu stefnumál hans, svo sem skatta, ríkisumsvif, húsnæðismál og sjávarútveg, og telur að flokkurinn hafi brugðist eigin gildum.
Vísir birtir greinina sem skoðun og hún er metin sem slík. Samanburðurinn sem ber hana uppi, 47,2% já í þjóðaratkvæðagreiðslu á móti 19,4% fylgi flokks, er mælskubragð fremur en rök. Höfundur viðurkennir sjálfur að ólíku sé saman að jafna og kallar framreikninginn til 2070 „reikningsæfingu, ekki spá“. Sú hreinskilni er til fyrirmyndar, rétt eins og upplýsingar hans um eigin flokksskráningu.
Margar staðreyndir standast skoðun í opinberum gögnum: hækkun fjármagnstekjuskatts 2018, tvöföldun erfðafjárskatts 2011 og örlög Rannsóknastofnunar byggingariðnaðarins. Annað er fullyrt án nokkurs stuðnings. Fullyrðingarnar um að félagslega húsnæðiskerfið hafi verið „lagt í rúst“, að flokkurinn stundi „pilsfaldakapítalisma“ og að heift ríki í garð Þorsteins Pálssonar og Þorgerðar Katrínar kalla allar á dæmi. Ekkert dæmi er gefið.
Verri er tilvitnunin „engin þörf sé á að laga Ísland“, sem er ekki eignuð neinum. Eins eru rök Björns afgreidd í einni setningu án tilvísunar, svo lesandinn getur ekki metið hvort svarað sé raunverulegri röksemd eða einfaldaðri útgáfu hennar.
