Allt á suðupunkti vegna brottfararstöðvar: „Harðlínan í fjarhægrinu fagnar en fáir aðrir“

Greinin er birt sem ritstjórnarefni undir vörumerkinu Eyjan. Helsti styrkur hennar er sá að raddir koma frá nokkrum ólíkum áttum: gagnrýnendum eins og Björgvin G. Sigurðssyni, Almu Mjöllu Ólafsdóttur og Hrannari Birni Arnarsoni, en einnig Grími Grímssyni sem framsögumanni nefndarinnar og Þorbjörgu Sigríði Gunnlaugsdóttur dómsmálaráðherra, sem fær nokkuð rúma yfirlýsingu birt í lokin. Snorri Másson kemur einnig fram og gagnrýnir stjórnarliða frá öðru sjónarhorni. Þannig er raddflóran ekki einsleit. Á móti má benda á nokkur veikindi. Í fyrsta lagi er framsetningin skekkjandi: fyrirsögnin „Harðlínan í fjarhægrinu fagnar en fáir aðrir" er beint tilvitnun úr Facebook-færslu fyrrverandi ráðherra Samfylkingarinnar, en hún er valin sem meginskilaboð greinarinnar, sem gefur gagnrýnendum frumvarpsins yfirburðastöðu í framsetningunni, þrátt fyrir að sjálf greinin innihaldi einnig efnisleg rök stjórnvalda. Í öðru lagi eru heimildir greinarinnar nær alfarið Facebook-færslur og eitt útvarpsspjall; ekkert kemur fram úr sjálfstæðri heimildavinnu blaðamanns, engir sérfræðingar í mannréttindum eða lögfræðilegum álitaefnum eru spurðir, og lesandi fær engin sjálfstæð gögn um hvort fullyrðingar um Barnasáttmála SÞ eigi við eða ekki. Í þriðja lagi er fullyrðing Björgvins um að brotið sé „þvert á Barnasáttmála SÞ" sett efst og án nokkurrar samhengissetningar eða lagalegs gagnrýnisauga, á meðan mótrök ráðherrans birtast ekki fyrr en neðarlega í greininni. Þetta skipulag lítur meira út eins og málflutningur en hlutlaus fréttaskýring. Greinin er þó ekki villandi í aðalatriðum; deilurnar eru raunverulegar og raddir beggja hliða berast til lesandans.