Björgunarbátur bilaður og hefði aldrei blásið út

Þetta er öflug rannsóknarblaðamennska sem byggir á opinberri skýrslu RNSA og dregur fram áþreifanlegar niðurstöður með skýrum hætti. Heimildir eru margvíslegar og nafngreindar: skýrsla RNSA, umsögn Hermanns Haraldssonar skipatæknifræðings, upplýsingar frá Samgöngustofu um úrtaksskoðanir á 175 gúmmíbjörgunarbátum og aðgerðir stofnunarinnar, auk vitneskju um Skipavík í Stykkishólmi sem skilaði inn starfsleyfi. Tölulegar staðhæfingar eru sannreynanlegar, til dæmis að sjö af 18 bátum í úrtaki hafi haft alvarlegar athugasemdir, og að stöðugleiki bátsins hafi rýrnað um nálægt 50% samkvæmt sérfræðingnum. Beint tilvitnun í umsögn Hermanns styrkir greinina. Eitt atriði sem hefði mátt bæta er að ekki er vitnað í eiganda bátsins eða aðstandendur hins látna um afstöðu þeirra, þótt það sé skiljanlegt í ljósi eðlis málsins. Einnig hefði mátt leita eftir sjónarmiðum Skipavíkur um þær alvarlegu ásakanir sem fram koma, þar sem fyrirtækið er nafngreint og ástæða þess að það skilaði starfsleyfi. Samgöngustofa fær töluvert rými til að útlista viðbrögð sín, en engin bein viðtöl við fulltrúa stofnunarinnar eru tilgreind; upplýsingarnar virðast allar koma úr skýrslunni sjálfri. Framsetningu greinarinnar er þó lítið til að áfinna; hún er hlutlæg og lýsandi, án ómálefnalegrar slagkilju, og fyrirsögnin endurspeglar efni skýrslunnar með réttu.