Langþráð reglugerð um lyfjaakstur á næstu grösum

Greinin stendur vel að vísa til fjölbreyttra heimilda: samráðsdraga ráðuneytisins, umsagna þriggja aðila (Lyfjastofnunar, ADHD samtakanna og Lyfjafræðingafélags Íslands) og sýknudóms Landsréttar. Þetta gefur lesandanum nokkuð heildstæða mynd af stöðunni. Vilhjálmur H. Vilhjálmsson er nafngreindur og gagnrýni hans kemur skýrt fram, þótt ekki sé tekið fram í hvaða hlutverki hann talar eða hvaða grundvöll áskorun hans á ríkissaksóknara hefur; þar hefði nánari lýsing styrkt fréttina. Athygli vekur að innviðaráðherra fær ekki beint svör við gagnrýninni, þótt vísað sé til þess að ráðuneytið vinni að lokaútfærslu reglugerðarinnar, sem er að einhverju leyti óbein svörun. Framsetningin er að mestu leyti lýsandi en fyrirsögnin „Langþráð reglugerð á næstu grösum" er dæmigerður ritstjórnarlegur rammsetning sem felur í sér mat á aðstæðum. Norska fyrirmyndin er nefnd og umsögn ADHD samtakanna gerir grein fyrir mismun á milli frumvarpsins og norskra laga, sem eykur efnislegt dýpt. Í heild sinni er þetta almennileg fréttaskrif sem sinna heimildasöfnun vel, en hefðu orðið sterkari ef ráðuneytinu eða ráðherra hefði verið gefinn kostur á beinni svörun við gagnrýninni.