Aðalatriðið að „þrekvirki“ hafi verið unnið

Greinin er birt sem frétt en virkar í raun sem einhliða miðlun á afstöðu ráðherrans. Þorbjörg Sigríður Gunnlaugsdóttir fær þrjár beinar tilvitnarnir, og allt innihald greinarinnar snýst um túlkun hennar á niðurstöðum skýrslunnar. Enginn annar aðili kemur að: hvorki fulltrúar Grindvíkinga, embætti ríkislögreglustjóra, höfundar skýrslunnar né fræðimenn á sviði almannavarna. Skýrslan sjálf er vísað til en einungis í almennustu dráttum; lesandinn fær til dæmis ekki að vita hvaða „ábyrgðarkeðjur" voru óskýrar eða hvaða „ákvarðanir" voru illa skráðar. Framsetning fyrirsagnarinnar, þar sem „þrekvirki" er sett í gæsalappir en án gagnrýninnar, styrkir boðskap ráðherrans frekar en að gefa hlutlausa mynd. Þetta er veikleiki sem skiptir máli: ráðherra stýrir alfarið túlkuninni á skýrslu sem gagnrýnir kerfi hennar eigin ráðuneytis, og blaðamaðurinn veitir engan efnislegan mótvægi. Gagnrýnivert er líka að ekki er hlekkt á eða vísað nánar í skýrsluna sjálfa svo lesandi geti farið yfir hana á eigin forsendum.