„Gríðarlegt hagsmunamál fyrir ríki og sveitarfélög að bálfararhlutfallið aukist“

Greinin er í eðli sínu viðtalsdrifin frétt þar sem Ágústa Erlingsdóttir, framkvæmdastjóri kirkjugarðaráðs, er nánast eina heimildin. Þetta er ásættanlegt að vissu marki þar sem hún talar fyrir hönd stofnunar sem fer með opinbert hlutverk, en nokkur atriði veikja fréttina. Fyrirsögnin og efnistök setja fram skýra stefnumótunarskoðun: að ríki og sveitarfélög hafi hagsmuna að gæta af aukinni bálfaratíðni. Þessi fullyrðing er sett fram sem staðreynd, en í raun er hún túlkun kirkjugarðaráðs á eigin stöðu. Enginn fulltrúi sveitarfélaga eða ríkisins er spurður hvort þessi greining sé rétt, og ekkert sjálfstætt mat á kostnaðarsparnað bálfarar umfram jarðsetningu er lagt fram. Talan um 100% fjölgun andláta á 20 árum er áberandi en erfitt að sannreyna innan greinarinnar sjálfrar; vísað er til „gagna kirkjugarðaráðs" og „mannfjöldaspár Hagstofunnar" en engar tölur eru tilgreindar svo lesandinn geti reiknað sjálfur. Samanburðurinn við Skandinavíu, þar sem bálfararhlutfall sé nær 80%, er án nánari tilvísunar. Greininni hefði verið til framdráttar að fá rödd utanaðkomandi sérfræðings, til dæmis úr sveitarfélögum eða frá hagfræðingi, til að meta þá fullyrðingu að bálför sé fjárhagslega hagstæðari. Eins hefði mátt spyrja um viðhorf trúfélaga eða siðfræðilegar víddir málsins. Framsetningin er hlutlæg í tón en einhliða að efni til.