Gefur Al­vot­ech nauð­syn­leg svig­rúm og losar um ó­vissu sem vofði yfir fé­laginu

Stærsti veikleiki þessarar greinar er heimildanotkun. Vísvitandi er vísað til „erlendra greinenda" sem meginheimildar fyrir lykilfullyrðingar um að hlutafjáraukningin hafi ekki átt að koma á óvart, að stjórnendur hafi nú meiri sveigjanleika og að „fjárfestasagan" hafi verið styrkt og einfölduð. Engin nöfn koma fram, engin greiningarfyrirtæki eru tilgreind og engar skýrslur nefndar á nafn. Lesandinn getur því ekki sannreynt þessar fullyrðingar sjálfstætt. Þetta er verulegur ágalli í efni sem birtist sem ritstjórnarefni fjármálamiðils, þar sem lesendur treysta á gagnsæi í heimildum til þess að meta hvort viðhorf greinenda séu hlutlaus eða tengd hagsmunum. Framsetning greinarinnar hallar talsvert í jákvæða átt. Fyrirsögnin talar um „nauðsynleg svigrúm" og að „óvissa" hafi verið losuð, sem er ákveðin túlkun á hlutafjáraukningunni, ekki hlutlaus lýsing. Þótt greinin vísi til þess að lausafjárstaðan hafi „þrengst hratt" á fyrsta fjórðungi og afkoma verið undir væntingum, kemur sú upplýsing aðallega fram í tengdum fréttum neðst, ekki í meginmáli greinarinnar sjálfrar. Þannig verður heildaráhrifin sú að jákvæður tónn ríkir yfir neikvæðari samhengisupplýsingum. Einnig er ekkert sjónarhorn frá gagnrýnendum eða þeim sem telja hlutafjáraukninguna vera merki um fjárhagslegan þrengingu. Umræða um þynningu á eignarhlut núverandi hluthafa, sem er sjálfgefinn fylgifiskur hlutafjáraukningar af þessari stærðargráðu, er algjörlega fjarverandi.