Vilhjálmur og evrópska gervigreindin

Sem skoðanapistill er eðlilegt að hann hafi sérstaka sýn, en rökstuðningurinn er yfirborðskenndur. Meginrök dálksins hvíla á einni forsendutengingu: þeir sem studdu Icesave eru hinir sömu og styðja ESB, og þar af leiðandi sé ESB-aðlögun jafn vafasöm og Icesave-samningarnir voru. Þetta er klassísk sektin-með-samtengingu og á sér ekki sjálfvirka rökfræðilega stoð. Dálkurinn nefnir Vilhjálm Þorsteinsson og Þorstein Pálsson sem dæmi, en skoðar aldrei efnisrök þeirra. Tilvitnunin í Jóhann Óla Eiðsson er höfð í kaldhæðnilegum tilgangi, en ekki gerður greinarmunur á grínpósti og raunverulegu innihaldi; ef þetta er satíra hjá Jóhanni Óla, þá missir gagnrýnin stóran hluta marks. Fullyrðingin „Sem betur fer fór þjóðin ekki að ráðum þeirra þá" er sett fram sem óumdeild staðreynd, en hún er í raun pólitísk túlkun á Icesave-ferlinu. Pistillinn gagnrýnir aðra fyrir að setja skoðanir fram sem staðreyndir, en gerir sjálfur eitthvað sambærilegt. Rökleg samkvæmni skortir á þann hátt. Sem skoðanapistill fær hann þó svigrúm til að vera einhliða, en efnisleg gagnrýni er of grunn til að sannfæra lesendur sem ekki eru þegar sammála.