„Okkur þykir vænt um svæðið og við höfum á­hyggjur af því“

Alvarlegasti gallinn er algjört ójafnvægi. Greinin flytur eingöngu rödd þeirra sem mótmæla skipulagstillögunni: Stefán Georgsson, ábyrgðarmaður undirskriftalistans, fær langflest orðin, og Anna Sigríður Sveinbjörnsdóttir bætist við sem annað samhljóða afl. Ekki er sótt til Hafnarfjarðarbæjar, skipulagsfulltrúa, bæjarstjórnar eða verktaka til andsvara eða skýringa. Þetta er sérlega ámælisvert þar sem málið snýst um opinbera skipulagstillögu; sveitarfélagið er beinlínis ákært um slæma sögu í skipulagsmálum án þess að fá tækifæri til að svara. Fullyrðingar Stefáns um Hamranesið, þar sem hann segir að fimmtán hundruð íbúðir hafi orðið þrjú þúsund og að verktakar hafi byggt sex hæða blokkir þar sem fimm hæðir voru leyfðar, standa algjörlega án stuðnings frá öðrum heimildum, engum gögnum né opinberum skjölum er vísað til. Þetta eru alvarlegar ásakanir sem riðla trúverðugleika fréttarinnar. Uppbygging greinarinnar ýtir undir einstefnuna enn frekar: stór kaflar eru beinlínis afritaðir af texta undirskriftalistans á island.is, sem gerir fréttina nánast að vettvangsvísa frekar en sjálfstæðri ritstjórnarvinnu. Framsetningunar er tilfinningaleg; fyrirsögnin sjálf er beint tilvitnun frá mótmælandanum og millifyrirsögnin „Myndi hafa slæm áhrif á líðan fjölmargra Íslendinga" kemur beint úr athugasemd borgarans án nokkurs gagnrýnins ramma. Greinin tekur því afdráttarlaust afstöðu í skipulagsdeilu sem hlutlaus frétt.