Mynd úr sendibílnum kollvarpaði frásögn morðingjans

Greinin er vel unnin sem fréttaskýrsla af réttarhöldum og nýtir margar nafngreindar heimildir: saksóknarann James Stainton, verjandann Steven Goble og móður fórnarlambsins, Maitlyn Gandy. Báðar hliðar málsins fá rúm, bæði rök saksóknara og verjenda, sem er gott jafnvægi. Vísað er til bandarískra fjölmiðla sem upprunalegs heimildarefnis og blaðamaðurinn gerir raunar grein fyrir takmörkunum þeirra heimilda, til dæmis að „í fréttum bandarískra fjölmiðla er ekki farið nánar í saumana á" fullyrðingum um blýeitrun. Þetta er heiðarleg aðferð. Einn veikleiki er að ekki er tilgreint hvaða bandarískum fjölmiðlum er stuðst við, sem gerir lesandanum erfiðara fyrir að sannreyna upplýsingarnar sjálfur. Þá hefði mátt setja málið í víðara samhengi, til dæmis varðandi umræðuna um dauðarefsingu á einstaklingum á einhverfurófi í bandarísku réttarkerfi. Á heildina litið er þetta þó vel byggð og sanngjörn frétt sem flytur kjarna málsins á skýran hátt.