Vilhelm Jónsson skrifar: Við byrjuðum að byggja Þjóðarsjúkrahús áður en við vissum hvað við værum að byggja
Skoðunargrein um langa sögu nýs Landspítala, þar sem höfundur rekur staðarval, endurbætur á eldra húsnæði, ráðgjafarkostnað og síbreytileg verklok. Greinin byggir á opinberum áætlunartölum, úrskurði úrskurðarnefndar um upplýsingamál og athugun Ríkisendurskoðunar. Röksemdafærslan er skipulögð og höfundur gætir þess að yfirlýsa ekki meira en hann getur staðið við.
Merkilegast við þessa grein, sem birt er undir skoðanamerki, er hve varkár höfundur er með sínar sterkustu tölur. Hann nefnir 51 milljarð frá 2010 og 211 milljarða síðar, en tekur sjálfur fram að samanburðurinn sé ógildur vegna verðlags og breytts umfangs. Sömuleiðis segir hann skýrt að hann hafi ekki séð gögn um skipulagða spillingu og að ábyrgðin verði ekki skrifuð á einn flokk. Þetta er sjaldgæf hreinskilni í pistli sem hefði auðveldlega getað orðið reiðilestur.
Heimildagrunnurinn er raunverulegur: áætlanir frá 2010 og 2013, 53.000 fermetrar eldra húsnæðis, úrskurður úrskurðarnefndar um upplýsingamál frá 2021 og athugun Ríkisendurskoðunar. Hins vegar eru tilvitnanirnar „í fyrsta skipti“ og „eins og það er nú skilgreint“ ekki bundnar við tiltekið skjal eða dagsetningu, og skoðanakönnunin frá 2015 um Vífilsstaði er hvergi rakin til þess sem framkvæmdi hana. Lesandinn getur ekki staðfest þau tvö atriði innan greinarinnar.
Langur hluti textans lýsir því hvað endurbætur á gömlu sjúkrahúsi geti kallað á: raka, myglu, lagnir. Höfundur hengir réttilega fyrirvara á þetta, en þar færist greinin frá gögnum yfir í almennar byggingarhugleiðingar sem bera minna en tölurnar á undan.
