Birta kærði þekktan mann fyrir kynferðisbrot: „Einstakling sem er mikið þekktur sem góður strákur“
Frásögn úr hlaðvarpinu Karlmennskunni er endurbirt nánast óbreytt sem ritstjórnarefni, með alvarlegum ásökunum um kynferðisbrot á hendur ónafngreindum en lýstum manni. Ekkert sjálfstætt heimildarstarf liggur að baki: engin viðbrögð sótt, engin staðfesting á niðurfellingu málsins og engin gögn önnur en orð viðmælandans. Fyrirsögnin magnar ásökunina þótt málið hafi verið fellt niður.
Öll fréttin hvílir á einu hlaðvarpsviðtali sem annar miðill vann. Ritstjórnin bætir engu við: hvorki er leitað viðbragða hjá þeim sem ásakaður er, né staðfestingar hjá lögreglu eða héraðssaksóknara á því að kæra hafi verið lögð fram og síðar felld niður. Afneitun mannsins berst lesandanum aðeins í endursögn þeirrar sem ásakar. Þetta er ekki jafnvægi, þetta er skortur á andmælarétti í máli þar sem hann skiptir öllu.
Maðurinn er ekki nafngreindur en lýsingin er hlaðin auðkennum: þekktur, hefur sjálfur tjáð sig opinberlega, bók komin út. Í fámennu samfélagi er slík nafnleynd fyrst og fremst formsatriði. Fyrirsögnin dregur svo ásökunina fram sem aðalatriði án þess að nefna að málið var fellt niður; sú staðreynd kemur ekki fyrr en langt niðri í textanum.
Fullyrðingin um að fleiri konur hafi kært sama mann er sömuleiðis óstaðfest innan fréttarinnar. Slíkt hefði mátt bera undir ákæruvaldið. Lesandi sem treystir þessari frétt einni fær einhliða mynd af máli sem réttarkerfið afgreiddi með öðrum hætti.
