Lögregla segir nokkur dyravarðafyrirtæki starfa án leyfis

Fréttin er studd nafngreindri og trúverðugri heimild, Heimi Ríkharðssyni aðstoðaryfirlögregluþjóni, sem er eðlilegur talsmaður lögreglu í slíku máli. Beinar tilvitnanir eru skýrar og samræmast frásögninni. Þetta er stutt og hnitmiðuð frétt af löggæsluaðgerðum og uppfyllir þær kröfur sem gera má til slíks efnis. Hins vegar hefði mátt fara lengra í tvennt. Í fyrsta lagi segir fyrirsögnin að „nokkur dyravarðafyrirtæki starfi án leyfis" en ekkert liggur fyrir um hvaða fyrirtæki þetta eru eða hversu mörg; lesandinn fær eingöngu óljósa fullyrðingu frá lögreglu án nánari upplýsinga. Í öðru lagi er sjónarhorn rekstraraðila eða eigenda viðkomandi staða algjörlega fjarverandi. Þegar staðir eru lokaðir og fyrirtæki sökuð um starfsleyfisskort og jafnvel skattalagabrot væri eðlilegt að leita eftir viðbrögðum þeirra, jafnvel þótt þeir neiti að tjá sig. Slíkt myndi styrkja fréttina verulega. Í þriðja lagi er ekki reynt að setja efnið í samhengi: hversu algengt er þetta vandamál, hvað segja lög um viðurlög, eða hvort sambærilegar aðgerðir hafi átt sér stað áður? Fréttin er þannig nauðsynlega einhliða í þeim skilningi að hún er hrein lögreglufrétt, sem er algengt og ekki endilega gallað, en merkir að lesandinn fær aðeins eina hlið málsins.