Stórir draumar eru mikil­vægir en ekki nóg

Þetta er skoðanagrein og ber að meta sem slíka. Rökstuðningurinn er samhangandi og vel upp byggður: höfundur dregur rauðan þráð frá viðtali við Davíð Oddson árið 2003, í gegnum sögulega vísbendingu um Hannes Hafstein, yfir í nútímadæmi um Laufey, og sameinar þetta allt í meginboðskap um bilið milli drauma og framkvæmda. Tilvitnunin í Davíð er nákvæm að heimildum, þar sem höfundur tilgreinir hvenær viðtalið fór fram, hvar það birtist (jólablað Vísbendingar 2003) og hvaða yfirskrift það bar. Dæmið um Laufey er þó óbeint; höfundur segist hafa „heyrt unga konu" tala um áhrifin, sem er ónafngreind frásögn frekar en staðfest heimild. Þetta veikir ekki greinina sem skoðanagrein að ráði, en styrkir hana ekki heldur sem sönnunargagn. Endurtekning er helsti veikleiki textans. Fyrstu tvær málsgreinar greinarinnar endurtakast nánast orðrétt síðar í textanum, og nokkrir kjarnaskilaboð eru endurteknir í auðkenndum textablokum. Þetta dregur úr skerpu greinarinnar og gefur til kynna að klipping hafi verið ófullkomin eða að ætlunin hafi verið að leggja áherslu með endurtekningu, sem virkar betur í ræðu en á prenti. Efnislega er greinin skýr í meginþema sínu en fer ekki djúpt í nein tiltekin dæmi um hvar íslenskur stórhugur hefur mistekist í framkvæmd, sem hefði styrkt rökin. Sem skoðanagrein er hún þó vel skrifuð og hugvekjandi.