Styrkur okkar er vel­ferð allra

Sem skoðanagrein ber að meta þennan texta á forsendum rökstuðnings og vitsmunalegs heiðarleika, ekki á jafnvægi heimilda. Höfundur er skýrt tiltekinn sem forseti ASÍ og greinin merkt sem skoðun, sem er rétt meðhöndlun af hálfu ritstjórnar. Rökstuðningurinn sjálfur er þó á köflum veikur: fullyrðingar eins og „hávaxtastefna seðlabankans hafi augljóslega ekki skilað því sem að var stefnt" og „fráleit skatta- og gjaldahækkanir" eru settar fram sem sjálfsögð sannindi án þess að vísa til tiltekinna gagna eða dæma. Á sama hátt er talað um „okurvexti" og „húsnæðiskreppu" sem staðfestingu á tilteknu „leiðarstefni" án nokkurrar tilvísunar í tölulegar heimildir. Þetta veikir röksemdafærsluna, þótt slíkt sé algengt í ávörpum af þessu tagi. Tónninn er heitur og hvatningarlegur, eins og vænta má af 1. maí ræðu, en greinin rennur saman í endurtekna yfirlýsingu um „sérhagsmuni" og „fjármagnsöfl" án þess að nefna eitt dæmi eða einn aðila á nafn. Öll gagnrýni beinist í sömu áttina: að ríkisstjórnum fortíðar, seðlabankanum og ónefndum „dyggðum þjónum nýfrjálshyggjunnar". Þetta er hreint málflutningsrit meira en greining, sem er eðli textans, en styrkleikinn hefði aukist verulega ef höfundur hefði stutt lykilfullyrðingar sínar tilvísun í opinber gögn, t.d. um raunlaunaþróun eða vaxtastig.