Bókun 35 borgar ekki reikningana
Skoðanagrein bæjarstjóra sem hafnar því að samþykkja frumvarp um bókun 35 óbreytt og leggur fram tilteknar tillögur um skýrari fullveldisvarnir í lagatexta. Lagalegi hluti greinarinnar er óvenju efnislegur, en meginásinn, að ríkisstjórnin noti bókunina til að fela efnahagsstjórn sína, er borinn fram án nokkurs rökstuðnings.
Titillinn og upphafsmálsgreinin hvíla á fullyrðingu sem hvergi er stutt: að ríkisstjórnin hafi „allt niður um sig í efnahagsmálum“. Ekki ein tala um verðbólgu, vexti, afkomu ríkissjóðs eða skuldastöðu heimila kemur fram. Þetta er veikasti hlekkurinn, því það er einmitt þessi staðhæfing sem burðarás greinarinnar stendur á.
Lagalegi hlutinn er annað mál og þar er höfundur á sterkari grunni. Hann gerir skýran greinarmun á bókun 35 og aðildarsamningi, viðurkennir að athugasemdir ESA séu réttmætar, vísar til greinargerðar frumvarpsins um stjórnarskrárvarnir og setur fram afmarkaðar tillögur: sjálfstæða málsgrein um löggjafarvald Alþingis og upplýsingaskyldu ráðherra um gullhúðun. Þetta er efnisleg og sannreynanleg umræða, ekki slagorð.
Einn óheiðarleikablettur stendur eftir. Höfundur viðurkennir sjálfur að þjóðaratkvæðagreiðslan 29. ágúst hafi ekki verið um bókun 35, en les svo „skýr pólitísk skilaboð“ úr henni um fullveldi. Fyrirvarinn afsakar ekki það sem fylgir. Þá hefði mátt geta flokkstengsla höfundar; „bæjarstjóri“ segir lesanda lítið um pólitíska stöðu hans í máli sem er beinlínis flokkspólitískt.
