ESB-gögnin verða ekki kynnt almenningi

Greinin byggir á einum nafngreindum og afar trúverðugum heimildarmanni, forseta Alþingis, og vísar í starfsreglur fastanefnda þingsins sem lesandi getur flett upp. Það er styrkleiki. Blaðamaðurinn spyr beinna spurninga og fær skýr svör, þar á meðal um hvers vegna aðgangur var ekki veittur fyrr og hvort gögnin verði kynnt almenningi. Framsetningin er hlutlæg og hvergi er einn pólitískur sjónarhóll settur framar öðrum. Það sem vantar er raddflóra. Enginn þingmaður úr utanríkismálanefnd eða stjórnarandstöðu fær að tjá sig um hvort trúnaðarfyrirkomulagið sé eðlilegt, hvort gögnin séu of fá eða hvort aðgengið komi of seint, þrátt fyrir að greinin sjálf bendi á að „mikið hefur verið rætt um þetta skerta aðgengi í þingsal." Þetta er ekki alvarlegur annmarki í stuttri frétt sem fjallar um verklagsatriði, en viðbótarheimild hefði styrkt greinina verulega, sérstaklega þar sem atkvæðagreiðsla stóð fyrir dyrum samdægurs. Einnig er hvergi útskýrt nákvæmlega hvaða gögn eru í möppunni eða frá hverjum þau koma, en það kann að vera óhjákvæmilegt vegna trúnaðarins sjálfs.