Halla jákvæðari gagnvart aðgerðunum

Greinin er í eðli sínu framhaldsviðtal sem veitir rödd sem greip ekki til máls í fyrri umfjöllun. Það er styrkleiki að blaðamaðurinn sækir beinlínis viðbótar sjónarhorn og setur það í samhengi við gagnrýni Sólveigar Önnu Jónsdóttur, Vilhjálms Birgissonar og Finnbjarnar Hermannssonar, sem vísað er í frá fyrri fréttum. Tilvitnunum í Höllu er vel dreift og þær varpa ljósi á nokkra þætti: verðþak á olíu, stöðu efnaminni hópa og gildistíma aðgerðanna. Sú afstaða kemur þó fram í nokkuð óskoðuðu formi; enginn utanaðkomandi sérfræðingur eða hagfræðingur er spurður til að meta fullyrðingar um áhrif olíuverðs á verðbólgu eða tengsl við kjarasamninga. Fyrirsögnin gæti virst draga dám af því að meginniðurstaðan sé jákvæð, en efni greinarinnar sýnir að Halla leggur einnig fram gagnrýni á tímasetningu aðgerðanna, þannig að myndin er ekki einhliða. Veikleikinn felst einkum í því að hin hliðin, þ.e. ríkisstjórnin sjálf, fær ekki beinan svarsrétt við gagnrýni Höllu á gildistímann, og afstaða gagnrýnenda frá föstudeginum er aðeins endurtekin í stuttu máli frekar en að þeim sé gefið tækifæri til andsvara. Þetta er þó fyrst og fremst viðtalsgrein og því er eðlilegt að sjónum sé beint að einum viðmælanda.