„Einhverjir þurfa að gefa eftir“
Frétt Þorsteins Ásgrímssonar byggir á nýju riti Seðlabankans um fjármálastöðugleika og beinum tilvitnunum í Ásgeir Jónsson seðlabankastjóra á kynningarfundi. Tölur um útlán og vanskil eru raktar til nafngreinds frumgagns með dagsetningum. Veikleikinn er að engin rödd úr byggingageiranum sjálfum fær að svara.
Heimildakeðjan er skýr og til fyrirmyndar: ritið Fjármálastöðugleiki er nefnt, útgáfudagur tilgreindur, og tölurnar um 450 milljarða útlánastöðu í lok ágúst, 17% raunvöxt og vanskil sem fara úr 3% í tæp 6% eru raktar beint þangað. Lesandi getur flett þessu upp. Fyrirvari ritsins um að hækkun vanskilanna skýrist af afmörkuðum tilvikum fylgir með, sem hefði auðveldlega mátt sleppa til að skerpa dramatíkina.
Fréttin gerir meira en að endursegja skjal. Blaðamaður situr kynningarfundinn og sækir svör seðlabankastjóra, meðal annars afdráttarlausa höfnun á því að slaka á lánþegaskilyrðum og samanburðinn við veðhlutföllin fyrir 2008. Þar liggur fréttagildið og þar er farið út fyrir skjalið sjálft.
En hér er umdeilt mat á ferð. Seðlabankastjóri segir í reynd að hluti byggingaverktaka verði að tapa, og enginn úr greininni, hvorki Samtök iðnaðarins né einstakt fyrirtæki, fær að bregðast við. Fyrirsögnin lyftir jafnframt hörðustu setningunni upp án þess að mótrödd fylgi. Ein símhringing hefði lagað þetta.
