Flugstjóri Icelandair varpar ljósi á stöðuna: „Fáir flugmenn á heimsvísu búa við jafn mikið vinnuálag“

Greinin ber þess merki að vera samansafn úr opinberum heimildum: grein Söru Hlínar á Vísi, grein Marinós Arnar í Morgunblaðinu, viðtal á Bylgjunni og Facebook-færsla Kjartans Smára. Þetta er gagnsætt að því leyti að heimildirnar eru nafngreindar og lesandi getur sannreynt þær. Hins vegar er Icelandair sjálft algjörlega fjarverandi sem aðili; félagið fær enga rödd í greininni, hvorki til að svara fullyrðingum um vinnuálag né til að útskýra sína hlið málsins. Vísað er í fjölmiðlabann vegna sáttastarfs, sem skýrir að hluta hvers vegna Icelandair tjáir sig ekki, en blaðamaður hefði þurft að nefna það skýrar sem ástæðu þess að sjónarmið félagsins vantar, frekar en að láta fjarveru þess standa án skýringa. Framsetningin hallar verulega að flugmönnum. Fyrirsögnin er bein tilvitnun úr máli Söru Hlínar og setur tóninn. Marinó Örn og Kjartan Smári koma fram sem andmælaraddir, en þeim er mætt strax með svörum Söru Hlínar, sem fær síðasta orðið. Staðhæfingin um að tuttugu flugferðir hafi verið felldar niður vegna manneklu er óstudd nánari tilvísun; hvaðan sú tala kemur er óljóst. Einnig er fullyrðingin um að Icelandair hafi aðeins skilað hagnaði á einu ári af átta ekki studd nafngreindri heimild, þótt hún gæti eflaust verið staðfest í opinberum ársreikningum félagsins. Í heild er þetta frekar samantekt á sjónarmiðum en sjálfstæð greiningarvinna, og skortur á rödd vinnuveitandans dregur úr upplýsingagildi fyrir lesandann.