„Í versta falli al­var­leg forréttindablinda“

Grundvallarvandinn við þessa grein er ójafnvægi í framsetningu. Ummæli Björns Brynjúlfs eru tekin úr hlaðvarpi (Þjóðmál) og sett fram í stuttu máli, en tveir fulltrúar verkalýðshreyfingarinnar, Unnar Geir Unnarsson úr stjórn Visku stéttarfélags og Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir varaformaður ASÍ-UNG, fá ítarlegan vettvang til svara. Björn er ekki spurður til að útskýra sjónarmið sín nánar eða bregðast við gagnrýninni, þótt greinin snúist beint að hans ummælum. Þetta verður enn áberandi þar sem greinin er birt sem ritstjórnarefni en lesist meira sem málsvörn fyrir verkalýðshreyfinguna. Fyrirsögnin sjálf er tilvitnun úr munni andstæðingsins (Unnars Geirs), sem rammar efnið inn í eina átt áður en lesandi byrjar. Heimildir eru nafngreindar og stöður þeirra skýrar, sem er gott, en engin sjálfstæð sérfræðiheimild er leitað til. Samanburðurinn milli Sviss og Portúgal er sagður „villandi" af viðmælendunum, en blaðamaðurinn leggur enga sjálfstæða greiningu á þá fullyrðingu, til dæmis með því að vísa í rannsóknir eða tölfræði um orsakasamhengi verkalýðsstyrks og lífskjara. Þannig reiðir greinin sig á sjónarmið annars aðilans til að hrekja hinn, án þess að blaðamaðurinn geri eigið upplýsingastarf.