Af hverju treystir Reykja­vík ekki at­vinnu­lífinu?

Greinin er skýrt merkt sem skoðanagrein og höfundur er auðkenndur sem frambjóðandi Viðreisnar, sem er til fyrirmyndar í gagnsæi. Sem rökstuðningur fyrir pólitískri stefnu er hún þó frekar veik. Aðalstaðhæfingin, að stjórnsýsla Reykjavíkurborgar sé of eftirlitsmiðuð og fæli frá fjárfestingu, hvílir á ónefndum sögum: „Ég hef heyrt sögur af fyrirtækjum" sem hafi kosið að fjárfesta ekki í borginni. Ekkert nafngreint fyrirtæki eða könnun er nefnd til stuðnings. Fordæmið um Skattinn og sameiningu skattembætta er áhugavert en afar lauslega útfært; engum mælikvörðum eða heimildum er beitt til að sýna fram á árangurinn. Reynsla höfundar frá Grindavík er lýst í almennum orðum án þess að tilgreina áþreifanlegar niðurstöður. Röksemdafærslan er að mestu byggð á endurteknum mótsetningum: traust á móti tortryggni, þjónusta á móti eftirliti. Þetta er skilvirk orðræða en veikur rökstuðningur. Sem skoðanagrein þarf hún ekki jafnvægi í hefðbundnum skilningi, en hún hefði styrkst verulega ef höfundur hefði bent á eitt áþreifanlegt dæmi eða stutt fullyrðingar sínar tölum.