Stefán Einar hneykslaður á gríni hagfræðings - „Finnst fólki þetta einfaldlega í lagi?“
Fréttin er nánast eingöngu samsett úr Facebook-færslum og athugasemdum í ritdeilu milli blaðamanns Morgunblaðsins og sérfræðings hjá Hagstofunni. Báðar hliðar eru vitnaðar orðrétt og undirliggjandi ágreiningur um umfjöllun Morgunblaðsins um álitsgerð lagaprófessora er rakinn, en engin sjálfstæð rannsókn liggur að baki. Enginn var hringdur upp, hvorki Hagstofan né aðilar málsins.
Vinnubrögðin liggja öll í afritun: allt efnið er tekið upp úr opinberum færslum og athugasemdaþráðum á Facebook. Það er kostur að tilvitnanir eru rekjanlegar og að fleiri raddir komast að, meðal annars Þorsteinn sjálfur í löngu máli, andmæli Hannesar Hólmsteins og svör Andreu Sigurðardóttur ásamt athugasemd ritstjórnar Morgunblaðsins. Sá raddafjöldi gerir textann skár en einhliða. En hann er ekki afleiðing blaðamennsku, heldur þess að deilan gerðist á opnum vettvangi.
Það sem vantar er einmitt það sem fréttin hefði getað gert sjálf. Kjarni málsins er hvort starfsmaður Hagstofu Íslands sé settur undir þrýsting vegna ummæla á netinu; Hagstofan var ekki spurð, hvorki um starfsmannastefnu, hvort kvartanir hafi borist né um sjálfstæði stofnunarinnar í hagtölugerð. Sömuleiðis er stóra staðreyndaspurningin skilin eftir óafgreidd: höfðu lagaprófessorarnir þrír rétt fyrir sér um að rangt væri eftir þeim haft? Álitsgerðin og yfirlýsingin eru nefndar en ekki skoðaðar, og lesandinn fær enga sjálfstæða úrlausn. Millifyrirsagnir eins og „Svarar fullum hálsi“ og „Liðin tíð hjá Morgunblaðinu“ taka auk þess upp orðalag annars málsaðilans sem lýsingu á staðreynd.
Enn eitt: fréttin endurbirtir ummæli um sjálfsvígshugleiðingar orðrétt í fyrirsagnaumhverfi, án nokkurrar varúðar eða tilvísunar í viðmið um umfjöllun um sjálfsvíg. Þar hefði ritstjórn átt að staldra við. Niðurstaðan er þokkalega jafnvæg endursögn á netrifrildi sem hefði getað orðið raunveruleg frétt um sjálfstæði Hagstofunnar og um leiðréttingarstefnu Morgunblaðsins, en varð það ekki.
