Eitt leyfisbréf – en ólíkar þarfir barna
Fjölskyldu- og hjónaráðgjafi veltir því upp í skoðanagrein hvort lögin frá 2019 um eitt leyfisbréf kennara tryggi nægilega sérhæfða þekkingu á þörfum yngstu barnanna. Hann rekur sögu viðurkenningar á þroskaskeiðum barna og varar við því að sérstaða leikskólastigsins veikist.
Vísir birtir greinina sem skoðun og hún er metin sem slík. Mestur hluti hennar fer í sögulegan inngang: Ariès í endursögn Sigrúnar Júlíusdóttur, baráttu Margrétar Pálu árið 1989, 1000 daga hópinn og ákall Fyrstu fimm. Þetta er vel merkt og rekjanlegt, en ekkert af því snertir lögin sjálf. Lesandinn fær að vita að þroskaskeið barna séu ólík, sem fáir deila um, en ekki hvernig eitt leyfisbréf ógnar þeirri viðurkenningu.
Þar liggur veikasti hlekkurinn. Höfundur sýnir hvorki fram á að menntun leikskólakennara hafi breyst eftir 2019 né að kennarar án sérþekkingar á yngstu börnunum hafi streymt inn á leikskólastigið. Engin gögn, engin dæmi. Niðurstaðan er því sett fram sem spurning og varnaðarorð fremur en rökstudd fullyrðing.
Sanngjarnt er að taka fram að höfundur fullyrðir ekki meira en hann getur staðið við. Hins vegar hefði greinin orðið mun sterkari ef hann hefði tekist á við rökin sem lágu að baki lagabreytingunni og útskýrt hvar þau bresta.
