Orðið á götunni: Öldungar á ýmsum aldri á móti framtíðinni – dæmigerð skrif Evrópuandstæðinga í Morgunblaðinu

Nafngreindir einstaklingar — Sverrir Ólafsson og Halldór Benjamín Þorbergsson — eru gagnrýndir á nafn, en hvorugur fær tækifæri til að svara ásökunum. Sverrir er sagður birta „rangfærslur og kjánaskaps"-fulla grein en engin tilvitnun er fengin úr greininni til að styðja þessa dómsniðurstöðu; höfundur segir það einfaldlega svo án þess að útskýra hvers vegna. Þetta er brot á grundvallarkröfu um andsvarsrétt þegar nafngreindir aðilar eru afsannaðir með slíkum hætti. Frásögnin fer svo lengra og setur fram eigin efnahagsleg rök um ESB — m.a. um hrunið og þróun austantjaldslanda — sem einstakar fullyrðingar án þess að heimilda sé getið. Pólland og Tékkland eru nefnd sem dæmi um „uppbyggingu" en engin gögn eða rannsóknir eru tilvitnuð. Þegar textinn notar ítrekað orðatiltækið „orðið á götunni er" lætur hann eins og hann sé að miðla almennri skoðun, en í raun er þetta sjónarmiðsgreining höfundar á hvorum tveggja — þannig er hlutdrægni falin á bak við ópersónulega framsetningu.