Leita sér síður að­stoðar og tilkynna of­beldi

Stærsti veikleiki greinarinnar er hversu einhliða hún er að heimildanotkun: eingöngu er rætt við Ölmu Ýri Ingólfsdóttur, formann ÖBÍ. Eðlilegt hefði verið að hafa einnig viðtal við fulltrúa Kvennaathvarfsins, sem er hinn samningsaðilinn, til að fá sjónarhorn þess á samstarfið og hvernig stofnunin hyggst aðlaga þjónustu sína. Þá er ítrekað vísað til „rannsókna" sem sýna að fatlaðar konur séu tvisvar til þrisvar sinnum líklegri til að verða fyrir kynferðislegu ofbeldi, en hvergi er tilgreint hvaða rannsóknir eða hvaða stofnanir standa að baki þessum tölum. Lesandinn hefur því enga leið til að sannreyna þær, sem er verulegur ágalli þegar tölfræði er notuð sem lykilrök. Greinin er stutt og virðist frekar endursögn á fréttatilefni en eiginleg fréttavinna; blaðamaðurinn spyr ekki gagnrýninna spurninga, til dæmis um hvaða úrræði samningurinn felur í raun í sér eða hvort fjármagn fylgi honum. Efnistök eru einsleit: allt efnið styður sömu frásögnina án nokkurs gagnsæis um forsendur eða mögulegar takmarkanir samstarfsins. Þrátt fyrir þetta er umfjöllunin varðandi kjarnaatriði rétt á sporinu, nafngreind heimild er til staðar og fréttaefnið sjálft er lögmætt.